annalieke, 29 april 2012
Nederland , Watamu 33°

aller laatste verslag alweer! week 12

Week 12.

Lieve familie en vrienden, mijn laatste verslagje, week 12

Maandag 23 april.
Jaja onze echte laatste week is aangebroken. Vandaag was onze laatste dag bij Jombas. Rens en ik hadden eigenlijk al afgesproken dat we een andere dag misschien nog langs zouden gaan bij Jombas. Dit komt omdat er zo weinig kinderen op het moment zijn maar die komen deze week allemaal één voor één terug als het goed is. Bij Jombas was het weer erg rustig vandaag. Vanuit Nederland had ik stuiterballen meegenomen. Deze heb ik nu meegenomen naar stage. Nou dit vonden ze natuurlijk weer helemaal geweldig. Verder hebben we niet heel veel gedaan, Tom en Jerry gekeken. Rond half 3 kwam Father Babu maar eens aanzetten. ( we hadden met hem afgesproken ) Van hem hebben we goed nieuws gehoord over de bouw van Jombas. De grond is dus officieel van hun en ze mogen gaan bouwen. Ze zijn met de laatste tekening bezig en dan gaan ze beginnen! Ze gaan werken met een nieuwe methode. Dit is met cement ipv. stenen. Dit is veel goedkoper, hierdoor kunnen ze het ook eerder afkrijgen. Waarschijnlijk wordt het een gebouw met 2 verdiepingen zodat ze meer speelruimte voor de kinderen overhouden.

Dinsdag 24 april.
’s Ochtends maar weer wat aan mijn schoolopdrachten gedaan. En pfoe wat is het toch warm zeg! ’s Middags om 2 uur ging ik naar Jua toe. Ik ging er later heen omdat er een afscheids diner was van 2 meiden die morgen vertrekken. Overdag was het een rustig dagje. De meiden konden één voor één hun haar laten invlechten, erg mooi is dat geworden. Veder heb ik weer het spel skiboo gedaan. Cynthia deed ook mee, later werd haar baby wakker en die ging ze onder het spel door borstvoeding geven. Hier in Kenia gebeurt het overal zelfs in de Matatu, het is hier heel gewoon om het in het openbaar te doen. ’s Avonds gingen we lekker eten, mama Presca had het klaar gemaakt, zij is een ‘huismoeder’ bij Jua. Er was ugali, chapatie, vis en een soort soep.

Woensdag 25 april.
Vandaag kon ik mee 2 meiden naar huis brengen. Super dat ik mee kon! Toen ik aankwam moesten de meiden de laatste spullen nog pakken. Op het moment dat er afscheid genomen werd bij Jua vond ik het wel even gek. In Nederland zou je iemand waarschijnlijk een knuffel geven en nog wat zeggen, hier werdt er alleen een hand gegeven. Ik merkte dat er weinig emotie getoond werdt terwijl dit er wel was.. De dorpjes waren niet erg verweg, net iets veder van Malindi. Nou daar gingen we dan hop met z’n 5e ( Florance, Kabibi, Nelleke, Vera en ik ) in de auto + de bestuurder, dus weer lekker knus met z’n 4e achterin. Alles mag, we zijn een paar keer langs de politie gekomen maar die liet ons gewoon door gaan terwijl die zag dat we met z’n 4e op de achterbank zaten, geen probleem dus. Als eerst gingen we Kabibi afzetten. Ik dacht eerst dat we haar helemaal thuis zouden brengen, ik had gehoord dat je met haar over de rivier moet met een boot en daarna nog een stuk klimmen… Nou kwamen we bij de plek aan voor de boot, was er geen boot, konden we nog eens 10 minuten gaan lopen. Nelleke liep niet mee omdat ze ziek was geweest en nog niet helemaal fit was, zij hielt de baby van Kabibi nog even bij haar zodat wij eerst alle spullen mee konden nemen naar de plek van de boot. Onderweg deed Vera de tafel van de naaimachine op haar hoofd en die was zoooo zwaar!! Heel knap hoe ze dit kon. Aangekomen bij de plek voor de boot zagen we meer mensen staan die dus blijkbaar ook aan het wachten waren. Nou ik zag die bootjes al aankomen en dacht: oneee als we hier in moeten met die naaimachine en tafel ect. Dan zinken we.. Kabibi liep ondertussen nog terug naar Nelleke om Magdalena ( haar kindje ) te halen. Toen hoorde ik dat we nu de rivier niet over konden omdat het water te hoog was. Toen Kabibi terug kwam hebben we afscheid genomen van Kabibi, zij werdt geholpen door mensen daar om thuis te komen. Erg gek idee omdat je nou eigenlijk geen idee hebt of ze wel veilig thuis gekomen is. Maar er wordt voor haar gezorgd. Nou toen konden we Florance terug brengen naar huis. Met de auto konden we een heel stuk komen zodat we nog maar 5 minuten hoefde te lopen. Op het moment dat we aankwamen kwamen er 3 kinderen aan rennen en voor dat we het wisten stond het halve dorp om ons heen. Met iedereen zijn we toen naar het huis van Florance gelopen. Erg leuk om te zien dat iedereen mee liep en blij was dat ze weer terug was. Bij haar huis was haar vader. Hij heeft Nelleke erg vaak bedankt met wat ze gedaan heeft. Hij was erg blij dat Florance weer thuis was en dat het zo goed met haar gaat. De moeder van Florance was er alleen niet, maar die zou later komen. Wij werden vriendelijk onthaald, er werdt gelijk een soort bank neer gezet. Dit was een bank met 4 houten palen aan de zijkant en touw er door erdoor heen geregen, hier werdt vervolgens ook nog een mat opgelegd. Super hoe vriendelijk deze mensen voor je zijn maar tevens sneu om te zien hoe weinig ze hebben.Ik hoorde dat ze geen water hebben dus dit moet altijd gehaald worden. Volgens mij kunnen ook alle vrouwen in Kenia met een kan water op hun hoofd lopen, dit is dus ook nodig. Opgeven moment hebben we afscheid genomen van Florance, haar vader heeft ons toen allemaal nog even bedankt. Op de weg terug toen iedereen weer mee liep kwamen we haar moeder tegen. Zij liep ook mee terug naar de auto. Daar heeft Nelleke nog even goed afscheid kunnen nemen van Florance en toen zijn we weggegaan, er rende zelfs een paar kinderen achter de auto aan, erg leuk! Op de terug weg zijn we ergens in Malindi nog wat gaan drinken en daarna weer terug naar Jua gegaan. Hier waren de andere meiden aan het eten ( pilau, aardappels met gekruide rijst ) We hebben toen nog even meegegeten. Na het eten ging ik weer terug naar huis, de taxi chaffeur die ons gebracht had naar de meiden die ging ook Cora naar het vliegveld brengen. Thuis aangekomen was het afscheid nemen van Cora die dus naar het vliegveld ging. Op facebook was er nog een meisje uit mijn dansgroep waar aan ik vroeg wanneer er weer dansen is zodat ik weer kan dansen als ik terug kom. Zei ze: elke zaterdag. Dus ik zei:’oh dan kom ik volgende week zaterdag!’ op het moment dat ik het verstuurde dacht ik: Wooohw dan al! Super snel al..

Donderdag 26 april.
Vandaag zijn we met z’n 4e naar het slangen en krokodillen park in Malindi gegaan. Hier hadden ze: Slangen, schildpadden en krokodillen ( heeeeel veel ). We kwamen daar aan en zagen dat de entree 1200 shillingen was, erg veel voor hier.. Maar we hebben betaald en zijn naar binnen gegaan. Hier liep iemand van het park met ons mee. Eerst kwamen we bij wat slangen aan, dit waren kleine en grote. Later liepen we door naar de schildpadden. Hier zat een joekel bij van 110 jaar oud! Deze woog ook 100 kilo. Hij had ook een enorm schild. Wij stonden netjes te kijken voor de rand. Zei die meneer ineens dat we er naar toe mochten lopen en ze mochten aaien en vast pakken. Ze voelde heel apart aan, ruw. Hierna zijn we veder gaan lopen en hebben we veel krokodillen gezien van verschillende leeftijden, we kwamen bij een groep kleine krokodillen aan, toen zei die man dat we er een mochten vast houden. Dit hebben we allemaal gedaan, die meneer sprong zo tussen de krokodillen. Gelukkig waren het kleintjes… dit voelde ook heel apart aan, zacht zelfs. Later mochten we ook nog een python vast houden van 30 kilo! Wat een knoepert was het! Nou dit was de 1200 shillingen wel waard. We gingen terug naar het hotel en toen kwam Renée. We hebben ’s avonds een film gekeken en nog gekaart.

Vrijdag 27 april.
Jaa.. nu echt de aller aller laatste dag bij Jombas… Rens en ik hadden flessen cola gehaald en deze meegenomen naar Jombas. Een gek idee om daar voor de laatste keer te zijn. We zijn met alle kinderen buiten gaan zitten en gaan lunchen. Na een kwartiertje kwam de zoon van Mary, die had muziek meegebracht. Wooohw, wat kunnen de kinderen goed dansen! Ze leren dit gewoon hun zelf aan, zo knap. De muziek ging aan toen ze nog aan het eten waren, ze begonnen gelijk allemaal te bewegen op het ritme van de muziek. Super om dit te zien. Ook erg leuk om te zien dat de kinderen het leuk gehad hebben op onze laatste dag. Ik heb nog even gezellig mee gedanst. Alle kinderen hadden voor Rens en mij een tekening gemaakt. Deze hebben we gelijk op de terug weg naar huis laten inbundelen, ook hebben we een klein schriftje gehad met hier in een verhaaltje van een lerares voor ons. Super leuk was het! En toen was het afscheid nemen daar.. Erg jammer maar we hebben het leuk gehad en het is super snel voorbij gegaan! Nu merk ik ook pas wat ik allemaal mee gemaakt heb en hoe snel het allemaal wel niet gegaan is. Ik ga het zeker wel missen hier.

Zaterdag 28 april.
Laatste weekend hier in Kenya! Lekker aan het zwembad gelegen met Renée! Om 1 uur hadden we een afspraak met Cocky en Everlyne van Kenia Xperience! We zijn met z’n alle gaan lunchen en hebben de tijden besproken van dinsdag. Om kwart voor 3 worden we opgehaald, om 8 uur vliegen we vanuit Mombassa en om half 10 zijn we dan in Nairobi. Dan weer van 11 uur tot half 6 woensdag ochtend. Wel gek allemaal dat we nu al zo snel terug gaan. Van Kenia Xperience! Hebben we een certificaat gehad van dat we hier geweest zijn en dat we het gehaald hebben hierna zijn we naar Hearts childrens home gegaan. We hebben hier onze nagels laten doen door een nail artist. Het is erg leuk geworden! We hebben Renée daar weer achtergelaten, Ellen en ik zijn toen terug gegaan naar Watamu.

Zondag 29 april.
Vandaag ging ik nog naar Jua voor een half dagje. Er zijn kaartjes met hierop een afbeelding en op een ander kaartje de naam ( in het engels ) Deze kaarten had ik gepakt en heb hier een spelletje van gemaakt. Eerst moest de gene die kon lezen het woord oplezen en de ander het plaatje er bij zoeken, de kaarten lagen gewoon open op tafel. Na een paar keer oefenen heb ik er memorie van gemaakt. Ja ja op spelende wijze leer ik ze engels.. haha. Hierna hebben we bonen met chapatie gegeten. Na het eten nog Ski-bo gedaan en toen was de dag al weer voorbij..

Aaah dit was nou mijn aller aller laatste verslag hier vanuit Kenia! Begin de laatste paar dagen pas een beetje te beseffen wat ik allemaal wel niet mee gemaakt heb en wat het met me gedaan heeft.. Overmorgen gaan we al weer naar huis en over 3 dagen zit ik weer thuis, wat gek! We waren al een tijdje aan het aftellen maar nu het zo dichtbij komt is het wel erg gek. Ik wil iedereen bedanken voor het lezen van mijn verslagen! Super om elke keer de leuke en lieve reaties te lezen!

Wil je goedkoop naar het buitenland bellen? Bel dan via HalloBuitenland.nl